Screaming Piha (Lipaugus vociferans) Dutch text English text Vogels in Suriname/Birds in Suriname




Foto's (klik er op om te vergroten)
Lipaugus vociferans, Screaming Piha, Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba door N. Takano
© N. Takano

Lipaugus vociferans, Screaming Piha, Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba door Paul Baker
© Paul Baker

Lipaugus vociferans, Screaming Piha, Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba door Adrian Arroyo
Eerste nest in Suriname © Adrian Arroyo

Lipaugus vociferans, Screaming Piha, Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba door Matthias Fernandez
Frans Guyana © Matthias Fernandez

Lipaugus vociferans, Screaming Piha, Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba door Matthias Fernandez
Frans Guyana © Matthias Fernandez

 



Foto van een Pipiyo of Schreeuwpiha gemaakt door N. Takano en een door paul Baker op Tinka Eiland in februari 2013. Matthias Fernandez zag zijn Piha nabij Saut Mapaou in Frans Guyana in september 2013 en een in het Nouragues natuurpark in december 2013.
Deze piha's maken het geluid dat kenmerkend is voor het oerwoud in Suriname (en heel Zuid-Amerika), ze roepen voortdurend en heel luid. En dat doen ze met een goede reden: mannetjes hebben ieder hun eigen kleine gebied, waar ze vrouwtjes heen proberen te lokken. Enkele mannetjes bij elkaar en je krijgt een 'lek': een wedstrijd arena. Het vrouwtje kijkt waarschijnlijk wie het mooist (hardst) zingt om dan met hem te paren. De vogels zijn moeilijk te zien in het regenwoud, ze zijn grijs en zitten een groot deel van de tijd zonder veel te bewegen boven in bomen, alleen maar te roepen. Ik lees dat ze vooral fruit eten en dat ze niet veel tijd nodig hebben om dat te vergaren.
Pieter de Groot Boersma maakte een mooie video van een roepende Pipiyo / busiskowtu , op Fungu eiland in april 2011.



Vogelgeluiden (klik er op om te luisteren)
Geluidsopname van een Schreeuwpiha, Pipiyo
© Jan Hein Ribot
   


Video (klik op de link of op de 'play'-knop om te kijken)
Video opname van een
Schreeuwpiha, Pipiyo

(externe link)
   


Verspreiding




Elk klein vierkant stelt minstens één waargenomen vogel voor of een groep, grotere vierkanten minstens vier verschillende dagen met waarnemingen en de grootste vierkanten minstens tien. De kleur geeft aan: blauw voor de kustvlakte, geel voor savanne en rood voor het oerwoud.
Niet alle plaatsen in Suriname worden even goed bezocht door vogelaars, dus de verdeling van de vierkanten geeft een indicatie van de plaats van de volgels, maar ook van de vogelaars. Op sommige plaatsen in het zuiden zijn geen observaties van vogels, door ervaren vogelaars, binnen 60 kilometer.

Voorkomen in diverse zones
kustvlakte (blauwe stippen op de kaart) :
noordelijke savanna (gele stippen (in het noorden)) :
regenwoud onder 400 m (rode stippen) :
regenwoud boven 400 m (rode stippen) :
Sipaliwini savanna (gele stippen (in het zuiden)) :

Blanco als de vogel niet overtuigend is aangetoond in die zone.
Data geïnterpreteeerd door Arie Spaans, Otte Ottema en Jan Hein Ribot.



Namen
Wetenschappelijke naam: Lipaugus vociferans
Orde: Passeriformes
Familie: Cotingidae, 11 in Suriname
Nederlands: Schreeuwpiha, Pipiyo
Engels: Screaming Piha
Sranan ('Surinaams'): Pipiyo, Paipaiyo, Busiskowtu, Kwetkwetyaba
Guyana:
Papiamento:
Spaans (Venezuela): Minero
Portugees (Brazilië): Cricrió
Arowaks:
Carib:
Frans: Piauhau horleur, païpayo, Voyan grand bois


Verdeling van waarnemingen over het jaar Waarnemingen van broeden over het jaar
The 790 reported observations of this bird in Suriname, mainly for the last 50 years, have been grouped by month. More birds on one day are counted as one observation. Of course, if the graph should depict the total number of birds seen, the differences between the months could be much more pronounced. The 1 reported breeding observations of this bird in Suriname. Most observations are about nest with eggs, some about fledglings, or feeding at a nest or the building of a nest.

Of the about 5000 nests and eggs found for all species together, about 1/3 comes from the egg collection of Penard between 1896 and 1905. For some reason most collecting then was done in the first half of each year, so the shown distribution does not necessarily reflect the actual breeding preferences.
The main dry season in Suriname is reckoned to be from half August to the end of November, the main wet season from half April to half August, but the the timing of begin and end does vary from year to year. Around March a second dry season often occurs.


Fatbirder's Top 1000 Birding Websites Laatste update: Mei 2017 door Jan Hein Ribot. Commentaar en waarnemingen met datum en plaats naar: jhribot (at) gmail (dot) com.
The world wide web started in 1993! (and this site in 1996).