Snowy Egret (Egretta thula) Dutch text English text Vogels in Suriname/Birds in Suriname




Foto's (klik er op om te vergroten)
Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Steven Wytema
© Steven Wytema

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Steven Wytema
© Steven Wytema

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Leo Olmtak
© Leo Olmtak

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Cheryll
© Cheryll

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Cheryll
© Cheryll

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Cheryll
© Cheryll

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Paul Baker
© Paul Baker

Egretta thula, Snowy Egret, Sabakoe/Galin door Jean-Louis Rousselle
© Jean-Louis Rousselle

 



De Amerikaanse kleine zilverreiger, een helemaal witte vogel (50 cm lang) met zwarte poten en met opvallend gele tenen. De snavel is zwart. Op hun kop hebben ze in de broedtijd pluimen, zogenaamde aigrettes. Die veren waren de reden voor grote slachtingen onder deze vogels in het begin van deze eeuw. Toen waren die pluimen in de mode in Europa en Amerika voor de kleren en hoeden van dames die het konden betalen. Ze wogen per pluim niet veel, maar ze waren hun gewicht in goud waard. Elk jaar werden er in de wereld wel een miljoen sabakoes voor hun versiering gedood.
Ze eten voornamelijk kleine visjes aan de kust, ze zoeken voedsel op ondiepe plaatsen, zoals bij Bigi Pan of op de modderbanken. Ze slapen samen met andere reigers en rode ibissen. Ook vormen ze met diezelfde familieleden heel grote broedkolonies, vaak in jonge parwa [mangrove]. Er broeden duizenden paren van de Sabaku in Suriname en in totaal zijn er minstens zo'n 50.000 vogels. Het tellen gebeurde vanuit een vliegtuigje voor Stinasu, de stichting voor natuurbescherming in Suriname.
De eerste twee foto's en de vierde zijn gemaakt door Steven Wytema in Suriname. De twee opgewonden sabaku's zijn gezien door Leo Olmtak, ook in Suriname. Arie Spaans fotografeerde een nest op de Kentbank bij Coppenamepunt in de jaren zeventig en Paul Baker zag zijn vogel in februari 2013. Jean-Louis Rousselle zag zijn vogel met sierveren in een broedkolonie in Paramaribo in juni 2013.
En er is een video van een jagende Sabaku gemaakt door Pieter de Groot Boersma in Paramaribo in februari 2011.



Video (klik op de link of op de 'play'-knop om te kijken)
Video opname van een
Amerikaanse Kleine Zilverreiger, Sabaku

(externe link)
   


Verspreiding




Elk klein vierkant stelt minstens één waargenomen vogel voor of een groep, grotere vierkanten minstens vier verschillende dagen met waarnemingen en de grootste vierkanten minstens tien. De kleur geeft aan: blauw voor de kustvlakte, geel voor savanne en rood voor het oerwoud.
Niet alle plaatsen in Suriname worden even goed bezocht door vogelaars, dus de verdeling van de vierkanten geeft een indicatie van de plaats van de volgels, maar ook van de vogelaars. Op sommige plaatsen in het zuiden zijn geen observaties van vogels, door ervaren vogelaars, binnen 60 kilometer.

Voorkomen in diverse zones
kustvlakte (blauwe stippen op de kaart) :
noordelijke savanna (gele stippen (in het noorden)) :
regenwoud onder 400 m (rode stippen) :
regenwoud boven 400 m (rode stippen) :
Sipaliwini savanna (gele stippen (in het zuiden)) :

Blanco als de vogel niet overtuigend is aangetoond in die zone.
Data geïnterpreteeerd door Arie Spaans, Otte Ottema en Jan Hein Ribot.



Namen
Wetenschappelijke naam: Egretta thula
Orde: Ciconiiformes
Familie: Ardeidae, 20 in Suriname
Nederlands: Amerikaanse Kleine Zilverreiger, Sabaku
Engels: Snowy Egret
Sranan ('Surinaams'): Sabakoe/Galin
Guyana:
Papiamento: Garza blanca, garab
Spaans (Venezuela): Garcita blanca
Portugees (Brazilië): Garça blanca pequena, Garcita blanca
Arowaks: Wakara
Carib: Piesloetie
Frans: Aigrette neigeuse


Verdeling van waarnemingen over het jaar Waarnemingen van broeden over het jaar
The 650 reported observations of this bird in Suriname, mainly for the last 50 years, have been grouped by month. More birds on one day are counted as one observation. Of course, if the graph should depict the total number of birds seen, the differences between the months could be much more pronounced. The 22 reported breeding observations of this bird in Suriname. Most observations are about nest with eggs, some about fledglings, or feeding at a nest or the building of a nest.

Of the about 5000 nests and eggs found for all species together, about 1/3 comes from the egg collection of Penard between 1896 and 1905. For some reason most collecting then was done in the first half of each year, so the shown distribution does not necessarily reflect the actual breeding preferences.
The main dry season in Suriname is reckoned to be from half August to the end of November, the main wet season from half April to half August, but the the timing of begin and end does vary from year to year. Around March a second dry season often occurs.


Fatbirder's Top 1000 Birding Websites Laatste update: Mei 2017 door Jan Hein Ribot. Commentaar en waarnemingen met datum en plaats naar: jhribot (at) gmail (dot) com.
The world wide web started in 1993! (and this site in 1996).